De Snowbird-belasting

0
7

Wij houden van het idee. Eén huis voor de kou, één voor de zon. Je ontsnapt aan het grijze en gaat naar Florida. Eenvoudig genoeg, toch?

Tenzij je wiskunde niet klopt.

Veel gepensioneerden doen het huiswerk. Ze controleren het weer. Ze kiezen een mooie postcode. Ze geven uiteindelijk nog steeds meer uit dan ze hadden gepland. Experts zeggen dat drie specifieke geldfouten hen blijven bijten. En het is niet mooi.

HOA-vallen

Kijk eens naar dat appartement in de omheinde gemeenschap. Het controleert elke budgetbox. Laag prijskaartje. Overdekte parkeerplaats. Misschien uitzicht op het zwembad.

Maar achter elke glimlach zit een vergoeding.

Er worden standaard HOA-kosten verwacht. Ze dekken de vuilnisophaaldienst. Het grasmaaien. Het probleem is niet het maandbedrag. Het is de verrassingsbeoordeling.

“Ik heb persoonlijk gezien dat cliënten in VvE-verenigingen te maken kregen met verplichte aanslagen van meer dan $240.000 voor gedwongen reparaties aan eigendommen”, zegt Russell Moran, verzekeringsspecialist bij Russell Moran Agency.

Dat is geen tegenslag, zei hij. Het is een financiële ruïne.

Sla dus de aankoop over. In ieder geval in eerste instantie. Moran zegt tegen zijn klanten dat ze het geld moeten laten werken. Huur in het zuiden. Als het gebied slecht is? Jij vertrekt. Jij bent niet de eigenaar van de kapotte lift of het ondergelopen dak.

Niet gebonden zijn aan een waardevermindering van activa klinkt saai. Maar het bespaart u een schuld van een half miljoen dollar die u niet zag aankomen.

De residentiemythe

Sommige mensen denken dat aardrijkskunde niets anders is dan de dagen die op een kalender worden geteld. Breng 184 dagen hier door, 181 dagen daar. Eenvoudig.

De Belastingdienst is het daar niet mee eens. Staten zijn het daar absoluut niet mee eens.

Chad Gammon beheert Custom Fit Financial. Hij zegt dat ingezetenschap gaat over ‘substantiële aanwezigheid’, en niet alleen over een stempel op een paspoort.

Hier is hoe je verliest.

Je woont in New York. Hoge belasting. Je hebt daar een huis. Een dokter daar. Een accountant. Je brengt een half jaar door in Florida. Geen inkomstenbelasting. Geweldig! U vertelt de overheid dus dat u voor belastingdoeleinden inwoner bent van Florida.

Je neemt $100,0 op. New York denkt dat je hebt gelogen.

Dat ‘kleine’ verschil in de inkomstenbelasting kan van de ene op de andere dag verdwijnen.

Gammon legt het uit: u vermijdt ongeveer $ 4.900 – $ 5.000 aan New Yorkse belastingen op die opname. Florida kost $ 0. Je voelt je een genie. Dan komt de audit. Plus boetes. Plotseling kijk je naar schulden van meer dan €20.000,- die je nooit had gepland.

Dus wat doe je? Je verandert je leven. Verander het daadwerkelijk.

Verplaats de erfstukken. Wissel van huisarts. Wijziging kiezersregistratie. Het klinkt vervelend. Maar half in twee staten blijven is een juridische nachtmerrie. Je moet fysiek bewijzen dat je bent vertrokken. Niet alleen voor de winter.

Medicare-doolhof

Medicare is al moeilijk genoeg als je stilzit. Beweeg nu rond.

Regels verschillen per staat. Ja, nogmaals met de regels.

De originele tekst snijdt hier het midden van de zin af, wat waarschijnlijk leidt tot details over hiaten in de dekking van Deel D of planwisselvensters. Het gevaar blijft echter constant: complexiteit leidt tot fouten. En foutkosten.