Podaż pieniądza to coś więcej niż tylko gotówka w portfelu. Jest to cały zestaw płynnych aktywów, którymi dysponują osoby fizyczne i banki. Znasz podstawy: monety, gotówka i depozyty na żądanie, takie jak rachunki czekowe. Ale obraz staje się jeszcze bardziej zagmatwany, gdy spojrzymy na to, jak ekonomiści definiują pieniądz.
Niektórzy eksperci uwzględniają w tej koncepcji lokaty terminowe i oszczędności. Dlaczego? Ponieważ rządy mogą na nie wpływać. Są prawie tak płynne jak gotówka lub czek. Krążą w gospodarce tak samo, jak wydawane pieniądze. Inni ekonomiści idą jeszcze dalej. Twierdzą, że należy uwzględnić także depozyty w kasach oszczędnościowo-pożyczkowych, kasach oszczędnościowo-kredytowych i spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.
Ta dyskusja jest ważna, ponieważ banki centralne wykorzystują te definicje do zarządzania gospodarką. Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych i Bank Anglii w Wielkiej Brytanii regulują podaż pieniądza w celu ustabilizowania swoich gospodarek. Nie tylko drukują gotówkę. Manipulują strumieniami.
Jak oni to robią? Rezerwa Federalna kupuje lub sprzedaje rządowe papiery wartościowe. Działanie to zwiększa lub zmniejsza podaż pieniądza. Jest to kluczowy element polityki pieniężnej. Kiedy kupują papiery wartościowe, pieniądze wpływają do systemu. Kiedy sprzedają, pieniądze są z nich pobierane. Celem jest stabilność. Mechanizm jest precyzyjny. Jednak definicja tego, co dokładnie stanowi „pieniądze”, pozostaje przedmiotem dyskusji wśród ekspertów.
Rezerwa Federalna… może kupować lub sprzedawać rządowe papiery wartościowe, co zwiększa lub zmniejsza podaż pieniądza.
Ta sprzeczka o definicje odzwierciedla głębszą niepewność. Jaka płynność jest wystarczająca? Gdzie kończy się oszczędzanie, a zaczyna wydawanie? Odpowiedzi zmieniają się wraz ze stanem gospodarki. Narzędzia pozostają takie same.
