Een conjunctuurcyclus is eenvoudigweg een reeks periodieke oscillaties. Volg hoe economische variabelen in verschillende landen in de loop van de tijd stijgen en dalen. Er is geen vast schema. Sommige cycli duren maar een paar jaar. Afhankelijk van specifieke nationale omstandigheden kan dit tientallen jaren duren.
Het patroon herhaalt zich eindeloos. Het doorloopt stijgende en dalende fasen totdat de reeks wordt gereset.
Expansie en piekgroei
De eerste twee fasen vertegenwoordigen groei. Economische expansie. De vraag naar producten en diensten is toegenomen. De productie neemt toe om aan de vraag te voldoen.
Deze periode is winstgevend. De investeringen nemen toe. Er worden banen gecreëerd. Bedrijven hebben veel vertrouwen in het aannemen en uitgeven van personeel. De algemene toestand op de markt verbetert.
Recessie en depressie
De volgende twee fasen markeren een neergang. De economie verzwakt. De vraag daalde sterk. De productie vertraagt daardoor.
Het werkloosheidspercentage steeg. Dit heeft een negatief effect op de levensstandaard. De koopkracht van consumenten verzwakt. Mensen hebben steeds minder geld te besteden. Deze cyclus gaat door totdat de expansie uiteindelijk wordt hervat.
Conjunctuurcycli worden gedefinieerd door vier verschillende fasen: expansie, piek, recessie en depressie.
Waarom zijn deze stappen belangrijk?
Als u deze stappen begrijpt, kunnen investeerders en bedrijven betere beslissingen nemen. Door inzicht te krijgen in de toestand van de economie kunnen nauwkeurigere voorspellingen worden gedaan. Het is meer dan alleen trackingnummers. Het gaat erom dat je je bewust bent van de onderliggende dynamiek van de markt.
Elke fase heeft zijn eigen kenmerken. Als u ze identificeert, krijgt u een duidelijker beeld van waar de economie naartoe gaat. Deze informatie kan van invloed zijn op alles, van wervingspraktijken tot investeringsstrategieën.
Reageren op marktschommelingen
De overgang tussen fasen verloopt zelden soepel. Veranderingen kunnen geleidelijk of plotseling plaatsvinden. De duur van elke fase varieert sterk. Er zijn perioden van expansie die eindeloos lijken. Anderen eindigen abrupt.
Depressie is de moeilijkste fase. Het gaat gepaard met een ernstige economische krimp. Herstel vanaf dit punt kan lang duren. Voorbereiding op economische neergang is van cruciaal belang voor stabiliteit op de lange termijn.
Motorgebrul: expansie en pieken
We noemen het expansie, maar eigenlijk is het gewoon groei in een pak. Dit is waar de financiële motor eindelijk op gang komt. De investeringen trekken aan. De consumptie van goederen en diensten is explosief gestegen. De werkgelegenheid neemt toe omdat fabrieken, kantoren en winkels mensen nodig hebben om aan de vraag te voldoen. Alles gebeurt synchroon. Geld stroomt ongelooflijk gemakkelijk. Het bbp stijgt. Ik heb het gevoel dat ik vooruitgang boek.
Maar de vooruitgang heeft zijn grenzen.
Dit is de bloeifase. “tech”, hierboven. De economie bereikt haar maximaal mogelijke productie. werkloosheid? Het is op zijn laagste punt. Iedereen werkt. Iedereen koopt. De vraag was zo groot dat de prijzen begonnen te stijgen. Bedrijven gaan schulden aan om te kunnen blijven groeien. Mensen leenden geld om groeiende bezittingen te kopen. Het is een zichzelf versterkende cyclus van vertrouwen en invloed.
Dan stopt de muziek.
De situatie stortte in onder zijn eigen gewicht. De schuldenlast werd te zwaar. Inflatie verzwakt de koopkracht. De hausse eindigt niet in een explosie, maar in een gejammer van wanprestatie en aarzeling.
Langzaam bloeden: recessie en depressie
Recessie is slechts een woord dat wordt gebruikt om het leeglopen van die eerdere zeepbel te beschrijven. De productie zal misschien niet van de ene op de andere dag instorten, maar de groei zal stoppen. Het loopt vast. Het kan ook krimpen. De vraag naar grondstoffen nam af naarmate de fabrieksproductie afnam.
Hier is een val. De prijzen zullen nog een tijdje hoog blijven, maar mensen zullen minder uitgeven. Ze zijn bang. Ze betalen hun schulden af. De investeringen droogden op. De werkloosheid nam geleidelijk toe, eerst langzaam en daarna sneller. Als het inkomen daalt, neemt ook de consumptie af. Het bbp daalt. De variabele beweegt in de verkeerde richting.
Dan komt de bodem. depressie. Of noem het in beleefd gezelschap de ‘crisisvloer’.
Op dit punt staat alles op zijn minimum. Investeringen ontbreken. De productie is laag. De consumptie is geschokt. Er zijn te veel producten en te weinig kopers, waardoor de prijzen dalen. Maar hoe zit het met het werkloosheidspercentage? Het was een absoluut hoogtepunt. Dit is het koudste deel van de cyclus.
Hoe lang duurt de pijn?
Cycli zijn niet willekeurig. Ze hebben een ritme. Historici en economen hebben ze in perioden getekend. Als je de volgende recessie wilt voorspellen, begin dan met het begrijpen van de lengte van deze cycli.
- Kitchin-cyclus (3-5 jaar): Dit is een inventarisatiecyclus. Het is heel kort. Houd bij hoeveel tijd bedrijven nodig hebben om hun producten op te slaan en te verkopen. Dit is een polsslag naar uw financiële situatie.
- Juglar-cyclus (7-11 jaar): Dit is de bedrijfsinvesteringscyclus. langer. Dit weerspiegelt de tijd die bedrijven nodig hebben om in nieuwe machines te investeren, de productiecapaciteit uit te breiden en te wachten op rendement op hun investering. Hier voelen we vaak de ‘echte’ ups en downs van de zakenwereld.
- Kuznets-cyclus (12-25 jaar): Infrastructuur. Dit is een lange cyclus van publieke en private uitgaven aan gebouwen, wegen en woningen. Het bouwt langzaam op en het vervalt langzaam.
- Kondratiev-golven (45-60): Grote golven. Dit is de Kondratiev-cyclus. Het volgt de bredere stadia van het kapitalisme zelf. technologische revolutie. De economische structuur is aanzienlijk veranderd. Dit is een cyclus binnen een cyclus. De hier bedoelde crisis is niet zomaar een recessie. Dit betekent dat de fundamenten van het systeem in twijfel worden getrokken.
Waarom gebeurt dit? Drie verklaringen
Als je het boom-bust-mechanisme wilt begrijpen, moet je de theorie bestuderen. ze zijn het er niet mee eens. Dit meningsverschil ligt ten grondslag aan beleidsbeslissingen.
Echte conjunctuurtheorie
Deze theorie werd in de jaren tachtig in Chicago geboren. Het is koud en wiskundig. Wij geloven dat de oorzaak van de spiraal extern is. Het is geen geld. Het is geen politiek. *Technologie. *
Volgens deze opvatting drijven productiviteitsschokken (meestal veroorzaakt door technologische veranderingen) de economie aan. Markten zijn efficiënt. Het aanpassen van prijzen en lonen. De economie wordt ‘verondersteld’ zich aan te passen. Wanneer de productiviteit echter afneemt, ontstaat er een recessie. Dit is geen falen van het systeem. Het systeem absorbeert schokken zoals gepland. Volatiliteit is een rationele reactie op externe variabelen.
Oostenrijkse school
Friedrich Hayek leidde dit werk. Ze haten centrale banken. Zij waren van mening dat de markt, en niet een commissie in een marmeren gebouw, de geldhoeveelheid moest bepalen.
Hun argument is specifiek: interventie van de centrale bank. Ze voeden geld in het systeem. Hierdoor lijken de rentetarieven kunstmatig laag. Ondernemers kijken naar dit goedkope geld en denken: “Er is meer geld dan er in werkelijkheid is.” Ze gaan investeren in niet-duurzame projecten. Ze bouwen fabrieken die niet gebouwd hoeven te worden. Er is geen marktvraag naar de producten die zij ontwikkelen.
Dit is een valse boom. Het wordt aangedreven door slechte signalen. Uiteindelijk zal de realiteit uitwijzen en zullen de kosten stijgen. Het geld is er niet. Investeringen moeten worden opgegeven. Economische krimp. Een recessie betekent dat de markt de fout van de centrale bank corrigeert. Het is pijnlijk, maar het is noodzakelijk.
Keynesiaanse perspectief
John Maynard Keynes pakte het geheel anders aan. Hij is niet geïnteresseerd in het ‘natuurlijke’ marktevenwicht. Hij is geïnteresseerd in wat er gebeurt als mensen stoppen met uitgeven.
De Keynesiaanse theorie richt zich volledig op de totale vraag. Consumenten en bedrijven consumeren minder, en zonder overheidsingrijpen daalt de productie. De werkgelegenheid is afgenomen. Het inkomen neemt af. De vraag zal nog verder afnemen. Dit is de doodsspiraal.
Wat is de oplossing? Overheidsingrijpen. Keynes was van mening dat de overheid tijdens een recessie moet ingrijpen via begrotingsbeleid. Belastingverlaging. Meer overheidsuitgaven. Gebruik monetair beleid. Als de rente daalt, wordt de lening goedkoper. Het doel is om de vraag naar het starten van de motor kunstmatig te stimuleren. Als de particuliere sector het geld niet uitgeeft, zal de overheid het wel doen.
Compromis
Er bestaat hier geen perfecte theorie. Het is gewoon een afweging.
De Oostenrijkse opvatting waarschuwt dat overheidsinterventie de noodzakelijke correctie vaak vertraagt en later grotere zeepbellen creëert. Het Keynesiaanse perspectief waarschuwt dat nietsdoen leidt tot langdurig lijden, hoge werkloosheid en het verlies van menselijk potentieel. Real Business Theory suggereert dat het ‘repareren’ van productiviteitsschokken zinloos is.
Welke geloof jij? Het hangt af van uw risicotolerantie. Gelooft u dat de markt zichzelf kan corrigeren, zelfs als deze gewond raakt, of gelooft u dat de staat de chaos kan stabiliseren, zelfs als deze de markt verstoort?
De cyclus gaat de hele tijd door. De vraag is niet hoe we dit kunnen stoppen. Zo overleef je de bodem en bereid je je voor op expansie. De meeste mensen wachten tot de economie aantrekt voordat ze over hun financiën gaan nadenken. Tegen die tijd zal het gemakkelijke geld verdwenen zijn.
