Faillissement is meer dan alleen een etiket voor mensen die hun rekeningen niet kunnen betalen. Dit is een formeel juridisch standpunt. De rechtbank verklaart de schuldenaar failliet. Dit betekent dat u niet aan uw financiële verplichtingen kunt voldoen. Dit proces is veel meer dan alleen maar zeggen: ‘Ik kan niet betalen’. Het leidt tot structureel beheer van fondsen. De rechter houdt hier toezicht op. Het doel is om het resterende geld gelijkelijk onder de schuldeisers te verdelen.
Er zijn twee manieren om te beginnen. Debiteuren kunnen een vrijwillig faillissement aanvragen. In dit geval besluiten ze deel te nemen aan het proces. Als alternatief kunnen crediteuren een onvrijwillig faillissement aanvragen. De rechter beslist of het verzoek gegrond is. In dit geval wordt de schuldenaar gedwongen zich aan te sluiten bij het systeem.
De Amerikaanse Bankruptcy Code schetst een bepaald pad voorwaarts. Deze hoofdstukken behandelen verschillende behoeften. Dit zijn geen one-size-fits-all oplossingen.
4 hoofdhoofdstukken voor particulieren en bedrijven
De meeste mensen denken aan Hoofdstuk 7 of Hoofdstuk 13. Dit zijn de meest voorkomende toepassingen voor gewone mensen en kleine bedrijven. De reikwijdte van de code is echter veel breder.
Hoofdstuk 7 gaat over liquidatie. Dit is een “nieuwe start” -optie. Een trustee verkoopt niet-vrijgestelde activa. De opbrengst wordt overgedragen aan de schuldeisers. Als u geen waardevolle bezittingen heeft, kunt u uw schuld mogelijk snel afbetalen. Maar tenzij de wet je beschermt, verlies je het weinige dat je hebt.
Hoofdstuk 11 is een reorganisatie. Grote bedrijven maken hier gebruik van. Hierdoor kunnen wij onze activiteiten voortzetten tijdens onze schuldsanering. Particulieren kunnen een aanvraag indienen, maar het is duur en ingewikkeld. De gemiddelde consument maakt er zelden gebruik van omdat de kosten zwaarder wegen dan de baten.
Hoofdstuk 12 gaat over familiale boeren. Het erkent de unieke cashflowcycli van de landbouw. Dit maakt een flexibeler schuldregeling mogelijk dan een standaard bedrijfsherstructurering.
Hoofdstuk 13 is van toepassing op mensen met een vast inkomen. Dit is uw afbetalingsplan. U behoudt bezittingen zoals uw huis en auto. In ruil daarvoor gaat u ermee akkoord een deel van uw schuld in drie tot vijf jaar af te betalen. De rechtbank keurt het plan goed. Als u zich eraan houdt, kunt u uiteindelijk uw resterende in aanmerking komende schulden kwijtgescholden krijgen.
Wat gebeurt er met mijn schuld?
Een veel voorkomende misvatting is dat een faillissement voor alles de lei schoonveegt. Dit is niet waar.
Niet alle schulden zijn afbetaald. Niet iedereen komt zelfs in aanmerking voor ontslag. De rechter zal tussenbeide komen om te bepalen wat er moet worden terugbetaald. Studieleningen zijn bijvoorbeeld notoir moeilijk af te betalen. Kinderbijslag en alimentatie verdwijnen zelden. Belastingen kunnen lastig zijn. Sommigen worden ontslagen. anderen overleven het faillissement.
De rechtbank beslist welke schuld voorrang heeft. Gedekte schulden, zoals hypotheken en autoleningen, worden ondersteund door onderpand. Ongedekte schulden, zoals creditcardsaldi, hebben een lagere prioriteit. Debiteuren krijgen doorgaans kwijtschelding van hun resterende schulden. Dit betekent dat u niet langer wettelijk verplicht bent om deze bepaalde ongedekte schulden te betalen.
Waarom is het belangrijk?
Faillissement is een juridisch instrument. Het is geen moreel falen. Dit is om 債権者を強引な教竹戦術から客します te beschermen door de distributie van 債権者 te garanderen om de 破産 aan te pakken.
Het proces is openbaar. Het kan van invloed zijn op uw vermogen om een lening te krijgen, een appartement te huren of zelfs een baan te vinden. Voor veel mensen is dit echter de enige methode
